ΝΗΣΤΕΊΑ ενόψει.

Στη νηστεία της Σαρακοστής όπου νηστεύουμε και ετοιμαζόμαστε ψυχικά και σωματικά για το Πάσχα. 

Λέγεται ότι η νηστεία είναι εντολή του Θεού στους πρωτόπλαστους μέσα στον παράδεισο, για να μπορέσουν να προφυλαχθούν από επικίνδυνη και πρόωρη χρήση του δέντρου της γνώσεως.

Επειδη τα έθιμα της Σαρακοστής, έχουν ως βάση την θρησκευτική συμπεριφορά του ελληνικού λαού και τη λατρεία των νεκρών του τηρούνται περισσότερο από άλλα.

Η τήρησή τους δεν έχει σχέση τόσο με τις κοινωνικές τάξεις όσο με τις ηλικίες. 

Συνήθως  οι μεγαλύτεροι στην ηλικία που  νηστεύουν για το Πάσχα επιθυμούν να μετέχουν στη λατρεία των ψυχών με τα ψυχοσάββατα και τα μνημόσυνα, και παρακολουθούν τις ακολουθίες των χαιρετισμών. 

Όσον αφορά τα μαγικοθρησκευτικά δρώμενα και τις μαντικές τελετουργίες έχουν χάσει την αρχική τους σημασία και όπου γίνονται ή αναβιώνουν έχουν καθαρά διασκεδαστικό χαρακτήρα.

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

Evgenia.GReek 

http://mytheiasproject.blogspot.com/2023/02/blog-post_78.html

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΤΟΥ ΞΑΝΘΙΠΠΟΥ

Σύμφωνα με τον αρχαίο συγγραφέα Πλούταρχο (Βίος Θεμιστοκλή, Κεφάλαιο 10), όταν δόθηκε η διαταγή στους Αθηναίους να εκκενώσουν την πόλη τους, λίγο πριν από την έλευση του Ξέρξη, ο Ξάνθιππος άφησε πίσω στην Αθήνα τον αγαπημένο του σκύλο.

Ο Πλούταρχος -που δεν καταγράφει το όνομα του σκύλου- υπονοεί ότι ο Ξάνθιππος τον άφησε επίτηδες, δηλαδή, δεν τον ξέχασε μέσα στον πανικό της στιγμής, αφού  βρισκόταν πολύ κοντά στην τριήρη του Ξάνθιππου λίγο πριν αυτή φύγει από την ακτή (του Φαλήρου ή του Πειραιά).

 Ο Ξάνθιππος μάλλον άφησε τον σκύλο όταν διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να τον πάρει μαζί του. Ο χώρος σε μία τριήρη ήταν πολύ περιορισμένος και προτεραιότητα είχαν οι άνθρωποι. Ο Ξάνθιππος αγαπούσε τον σκύλο του, αλλά μεγαλύτερη σημασία είχαν για εκείνον η σωτηρία της Αθήνας, το πλήρωμα της τριήρους και η οικογένειά του. H γυναίκα του,  Αγαρίστη -η οποία πιθανότατα ζούσε το 480 π. Χ. καθώς είχε ένα μικρό παιδί, άρα ήταν αρκετά νέα- και ο μόλις τεσσάρων χρόνων γιός του, Περικλής.

 Το σκυλί εγκαταλείφθηκε και η τριήρης κατάφορτη με ανθρώπους σήκωσε άγκυρες για τη Σαλαμίνα. Όμως, καθώς απέπλευσε, ο σκύλος του Ξάνθιππου έπεσε στη θάλασσα και άρχισε να κολυμπά δίπλα στο σκάφος. Το εκπληκτικό ήταν ότι κατάφερε να φθάσει την τριήρη και να κολυμπήσει δίπλα της μέχρι και τη Σαλαμίνα. Φαίνεται ότι το πολεμικό πλοίο, ανέπτυξε πολύ μικρή ταχύτητα εξαιτίας του υπερβολικού βάρους και για λόγους ασφαλείας των πολλών αμάχων που μετέφερε. Όταν έφθασε στη Σαλαμίνα, μέσα από τη θάλασσα δίπλα της βγήκε και ο σκύλος στην ακτή. Ήταν ακόμη ζωντανός, αλλά τελείως εξαντλημένος. Περπάτησε λίγο, λιποθύμησε και άφησε την τελευταία πνοή του. Είναι πολύ πιθανόν ο σκύλος του Ξάνθιππου να άφησε την τελευταία του πνοή στα χέρια του κυρίου του, ο οποίος θα τον είδε να βγαίνει στην ακτή της Σαλαμίνας και θα έτρεξε κοντά του. Στη συνέχεια, ο περίλυπος Ξάνθιππος έθαψε τον τετράποδο φίλο του στην ακτή φτιάχνοντας από πάνω του ένα μικρό τύμβο που αργότερα το έβλεπαν οι ναυτικοί με αποτέλεσμα να δώσουν το όνομα στο ακρωτήρι.

 Ο Πλούταρχος σημειώνει ότι την εποχή του, πάνω από πέντε αιώνες μετά το συμβάν, υπήρχε στην ακτή της Σαλαμίνας ο τάφος του σκύλου, και μάλιστα ότι απ’ αυτόν πήρε το όνομά του το ακρωτήρι «Κυνόσημα» του νησιού. Έτσι διασώθηκε η συγκινητική ιστορία της αγάπης και αυτοθυσίας ενός σκύλου για το κύριο του στην αρχαία Ελλάδα.

ΛΑΓΑΝΟΝ, ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΝ

Η καταγωγή της λαγάνας είναι αρχαιοελληνική και ξεκίνησε την ιστορική της διαδρομή, με την ονομασία το λάγανον και πληθυντικός τα λάγανα. Αφορούσε ένα επίπεδο, φουρνιστό άρτο, σαν τη γνωστή μας ιταλική τσιαπάτα. Το σχήμα της σημερινής λαγάνας, αφορά την οικονομία χώρου στον επαγγελματικό φούρνο με τα συγκεκριμένα μαύρα ταψιά. Δεν είναι δηλαδή κανόνας το συγκεκριμένο σχήμα που έχουμε γνωρίσει. 

Η γεύση και το άρωμα της Καθαροδευτεριάρικης λαγάνας, οφείλεται στο ταχίνι, το σησάμι και το σησαμέλαιο. Από τα αρχαιοελληνικά λάγανα, μάλλον προέρχεται η σημερινή ονομασία λαζάνια (lasagna), ενός από τα πολλά Ιταλικά ζυμαρικά. 

Αξίζει τον κόπο να την παρασκευάσουμε, είναι τόσο εύκολο εξ´ άλλου. Επίσης αξίζει τον κόπο να την εντάξουμε στην καθημερινή διατροφή μας. Είναι απόλυτα «γκουρμέ» ψωμί. 

Ετοιμαστείτε λοιπόν για το τραπέζι της Καθαρά Δευτέρας και εντάξετε και στις προετοιμασίες σας, την μοσχομυριστή λαγάνα. Εγώ θα την πραγματοποιήσω σε δύο βερσιόν, την μία σε στρογγυλό ταψί γιατί έτσι με βολεύει, αλλά και στο γνωστό σχήμα, γι αυτούς που επιμένουν πατροπαράδοτα. Κρατήστε τα υλικά και δώστε στην λαγάνα σας το σχήμα που θέλετε και απολαύστε ένα θαυμάσιο δημιούργημα της Ελληνικής γαστρονομίας, που μας έρχεται από τα βάθη των αιώνων. 

Και μία διευκρίνιση, η λαγάνα, δεν έχει καμιά σχέση με τους άζυμους άρτους των Εβραίων που λανθασμένα δηλώνουν κάποιοι ως πρόγονο της λαγάνας μας. Οι Αρχαίοι Έλληνες, δεν είχαν κανένα απολύτως λόγο να κάνουν άζυμους άρτους και προπαντός να μιμούνται ή να αντιγράφουν τις συνήθειες των αναγκών τους, λαούς, που ήταν έτη φωτός μακριά το πολιτισμικό τους επίπεδο. Πάμε λοιπόν…

ΛΑΓΑΝΑ 

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΑΓΑΝΑ ΣΕ ΤΑΨΙ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ 35 cm

ΝΕΡΟ                            350 ml

ΣΗΣΑΜΕΛΑΙΟ           50 ml

ΤΑΧΙΝΙ                          100 gr

ΜΑΓΙΑ ΣΕ ΣΚΟΝΗ    12 gr

ΑΛΕΥΡΙ                          600 gr

ΣΙΜΙΓΔΑΛΙ ΨΙΛΟ        50 gr

ΑΛΑΤΙ                              10 gr

ΖΑΧΑΡΗ                        20 gr

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗ 

ΝΕΡΟ                              50 ml

ΖΑΧΑΡΗ                         20 gr

ΜΕΛΙ                                20 gr

ΣΟΥΣΑΜΙ                       50 gr

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

1. Αναμειγνύουμε το νερό της επικαλύψεως με την ζάχαρη και το μέλι, ανακατεύουμε καλά και το κρατάμε στην άκρη. 

2. Βάζουμε το νερό σε μία κατσαρολίτσα και στην φωτιά να θερμανθεί ελαφρώς, (όχι πάνω από 30ο-35ο Κελσίου.

3. Περνάμε το νερό σε μία λεκάνη και διαλύουμε μέσα την μαγιά, το αλάτι και το ταχίνι.

4. Προσθέτουμε στην συνέχεια μέσα στην λεκάνη το σησαμέλαιο, το σιμιγδάλι και λίγο από το αλεύρι. Ανακατεύουμε με το σύρμα για να ομογενοποιηθούν τα υλικά και να γίνει ένας παχύς χυλός.

5. Πασπαλίζουμε με λίγο από το υπόλοιπο αλεύρι. Σκεπάζουμε την λεκάνη με καθαρή πετσέτα και την τοποθετούμε σε ζεστό περιβάλλον, να ξεκουραστεί για 15 λεπτά και να αρχίσει να επενεργεί η μαγιά.

6. Προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι και ζυμώνουμε για να επιτύχουμε μία ζύμη στιλπνή που να μην κολλά στα χέρια μας. Αν κολλά, προσθέτουμε λίγο ακόμα αλεύρι.

7. Στρώνουμε στο ταψί την λαδόκολλα. Την αλείφουμε με το ζαχαρόνερο και την  πασπαλίζουμε με το μισό σουσάμι. 

8. Απλώνουμε το ζυμάρι πάνω σε πάγκο που έχουμε πασπαλίσει με αλεύρι, το ανοίγουμε στην διάσταση του ταψιού. 

9. Σηκώνουμε το ζυμάρι από τον πάγκο και το τοποθετούμε στο ταψι να καλύψει όλον τον πυθμένα και ως την άκρη του.

10. Πιέζουμε σε πολλά σημεία το ζυμάρι με το δάκτυλό μας να κάνει λακουβίτσες που να φτάνουν έως κάτω.

11. Αλείφουμε με την βοήθεια πινέλου, την επιφάνεια της λαγάνας με το ζαχαρόνερο και την πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο σουσάμι.

12. Σκεπάζουμε το ταψί με πετσέτα και το τοποθετούμε σε θερμό περιβάλλον για μισή ακόμα ώρα.

13. Ψήνουμε για 50 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο των 180ο Κελσίου, μέχρι να ροδοκοκκινίσει…

14. Όταν βγει από τον φούρνο, την ψεκάζουμε με λίγο νερό…

ΌΛΑ ΟΣΑ ΔΕΝ ΒΛΈΠΟΥΜΕ

1: Αριθμός οστών: 206

2: Αριθμός μυών: 639

3: Αριθμός νεφρών: 2

4: Αριθμός δοντιών γάλακτος: 20

5: Αριθμός πλευρών: 24 (12 ζευγάρια)

6: Αριθμός καρδιακών θαλάμων: 4

7: Η μεγαλύτερη αρτηρία: αορτή

8: Φυσιολογική αρτηριακή πίεση: 120/80 mmHg

9: PH αίματος: 7.4

10: Ο αριθμός του νωτιαίου μυελού στη σπονδυλική στήλη: 33

11: Αριθμός νωτιαίου μυελού στο λαιμό: 7

12: Αριθμός οστών στο μεσαίο αυτί: 6

13: Αριθμός οστών στο πρόσωπο: 14

14: Αριθμός οστών στο κρανίο: 22

15: Αριθμός οστών στο στήθος: 25

16: Αριθμός οστών στο μπράτσο: 6

17: Αριθμός μυών στο ανθρώπινο χέρι: 72

19: Το παλαιότερο μέλος: δέρμα

20: Μεγαλύτερο Όργανο: συκώτι

21: Το μεγαλύτερο κύτταρο: ωάριο

22: Το μικρότερο κύτταρο: το σπερματοζωάριο

23: Το μικρότερο κόκαλο: το μεσαίο αυτί

24: Το πρώτο μεταμοσχευμένο όργανο: ένα νεφρό

25: Μέσο μήκος λεπτού εντέρου: 7 μέτρα

26: Μέσο Μήκος Παχέος Εντέρου: 1,5 μέτρο

27: Μέσο βάρος νεογέννητου μωρού: 3 κιλά

28: Καρδιακός παλμός ανά λεπτό: 72 φορές

29: Θερμοκρασία σώματος: 37°C

30: Μέσος όγκος αίματος: 4 έως 5 λίτρα

31: Ηλικία των ερυθρών αιμοσφαιρίων: 120 ημέρες

32: Ηλικία λευκών αιμοσφαιρίων: 10 έως 15 ημέρες

33: Περίοδος εγκυμοσύνης: 280 ημέρες (40 εβδομάδες)

34: Αριθμός οστών στα ανθρώπινα πόδια: 33

35: Αριθμός οστών σε κάθε καρπό: 8

36: Αριθμός οστών χειρός: 27

37: Ο μεγαλύτερος ενδοκρινικός αδένας: θυρεοειδής αδένας

38: Το μεγαλύτερο λεμφικό όργανο: σπλήνα

40: Το μεγαλύτερο και ισχυρότερο οστό: μηριαίο οστό

41: Ο μικρότερος μυς: ο στεροειδής (μέσα αυτί)

41: Αριθμός χρωμοσώματος: 46 (23 ζεύγη)

42: Αριθμός οστών σε νεογέννητο μωρό: 306

43: Ιξώδες αίματος: 4,5 έως 5,5

44: Ομάδα Αίματος του Παγκόσμιου Δότες: Ο.

45: Ομάδα αίματος Universal Receiver: AB

46: Το μεγαλύτερο λευκόκύτταρο: μονοκύτταρα

47: Το μικρότερο λευκόκύτταρο: λεμφοκύτταρα

48: Η αύξηση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται πολυσφαιρίνη.

49: Η τράπεζα αίματος του σώματος είναι: σπλήνα

50: Το ποτάμι της ζωής λέγεται αίμα.

51: Φυσιολογικό επίπεδο χοληστερόλης στο αίμα: 100 mg / dL

52: Το υγρό μέρος του αίματος είναι: πλάσμα

Αυτά είναι όσα ο άνθρωπος μέχρι στιγμής, σαν μηχάνημα. 

Επειδη όμως δεν είναι μηχάνημα αλλά οργανισμός διαθέτει  επιπλέον και ενέργεια και πνεύμα και ψυχή και. . και...και...και... και 

Ακόμα ψάχνουμε.  . .

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

Η Ινδιάνικη Φυλή Των Cherokee μιλούσε Ελληνικά

Όταν Ο Καρλ Γιουνγκ ρώτησε τον αρχηγό της φυλής Πουέμπλο, Οκιάι Μπιάνο για τη θρησκεία τους, αυτός του πρότεινε να μελετήσει τις μυθολογικές παραδόσεις της Ευρώπης και ιδιαίτερα την ελληνική μυθολογία! Γιατί εκεί θα έβρισκε όλες τις απαντήσεις για την ινδιάνικη θρησκεία!

____________________

H Ινδιάνικη φυλή των Cherokee μιλούσε Ελληνικά και κατάγονται από την Ανατολική Μεσόγειο!

Τρία δείγματα πετρογλυφικών βρέθηκαν στην Βόρεια Αμερική, όπου ερευνήθηκαν και αποδόθηκαν στο ότι είναι Ελληνικά. Η πέτρα Possum Creek Stone ανακαλύφθηκε από την Gloria Farley στην Oklahoma το 1970.Όπως εξηγεί η ίδια στην πέτρα απεικονίζεται ένας Έλληνας αθλητής επάνω σε βάθρο νίκης με επιγραφή που γράφει HO-NI-KA-SA η o nikasa (ο νικητής)

Η πέτρα Thruston Stone ερμηνεύεται ως μία ανάμιξη πολλών πολιτισμών οπως Ελληνικής, Τσερόκι, Ινδιάνικης, Αιγυπτιακής και Εβραίκης. Η πολιτισμική κοινότητα των Cherokee, Keetoowah Society επισήμανε, όπως το επιβεβαιώνει και το όραμα του Eloh, ότι προέρχονται από τους Πτολεμαίους που έφτασαν με υπερατλαντικά ταξίδια μαζί με Εβραίους και Φοίνικες στην κοιλάδα του Ohio γύρω στο 100 π.Χ.

Το Red Bird Petroglyph είναι Ελληνική επιγραφή που χρονολογείται ανάμεσα στον 2ο και 3ο αιώνα π.Χ. και όχι όπως ανακοίνωσε τελευταία το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής και η New York Times ότι είναι του 1800.

Η γλώσσα των Cherokee περιέχει πολλές λέξεις ελληνικής προέλευσης, ιδιαίτερα στο πεδίο της ιεραρχίας, στρατιωτικής ορολογίας, μυθολογίας, αθλητισμού και τελετουργίας.
Επίσης η μουσική των Cherokee αντανακλά τις ελληνικές τους ρίζες. Οι ινδιάνοι Cherokee είναι στην κυριολεξία οι Έλληνες της αρχαίας Αμερικής.
Στην μνήμη της Gloria Farley

Από τον Donald N. Yates

Ελληνικές λέξεις που ταιριάζουν με των Cherokee

GREEK	MEANING	CHEROKEE	MEANING
ALOMENOI DAKOS DASIS TYNCHANA ETHELOIKEOI* GENNADAS HUIOS DIOS ILLO, ILLAS* KAKOTECHNEO KANON KARANOS KATEIS* KERUX MONA* NEIKA* OGYGES OUKTENNA OULOUNTATA SKIA STIX TANAWA* (HOI EN) TELEI THEATAS* THEATRON THRAX TYPHO	WANDERERS (IN A HOPELESS SENSE) NOXIOUS, DEVOURING BEAST, WHALE HAIRY, SHAGGY LIKE A BEAST THINGS THAT BEFALL VOLUNTEER SETTLERS NOBLE SON OF ZEUS (TITLE OF HERAKLES) WRAP, TWIST; ROPE BASE ARTS, PERJURY, FRAUD STRAIGHT-EDGE USED BY ATHLETES A CHIEF ASSEMBLY HERALD STOPPING PLACE, WAY-STATION CONTEST TITAN OF GREEK MYTHOLOGY ONE NOT KILLED DECLARED HEALTHY GHOST, SHADE ABOMINABLE ASTRONOMICAL INSTRUMENT THOSE IN AUTHORITY SPECTATOR IN A PLAY THEATER, ASSEMBLY  THRACIAN RAISE A SMOKE, MAKE SACRIFICE	ELOH’; ELOHI DAKWA DACHI TIKANO ESHELOKEE KANAT(I) SU-TOO JEE KILOHI KAKTUNTA KANUGA KORANU** CAHTIYIS SKARIROSKEN** MONA ANETCHA OOTSCHAYE UKTENA OOLUNGTSATA ATCHINA STICHI TCHLANUA TILIHI TETCHATA TETCHANUN TCHASKIRI** TATHTOWE,   TISTOE	MIGRANTS, WANDERERS; EARTH MYTHIC GREAT FISH HAIRY WATER MONSTER HISTORY CHEROKEE; ORIGINAL PEOPLE DOCTOR, HUNTER MYTHIC STRONG MAN TWISTED HAIR CLAN (CF. HAWAIIANHILO) TABOO REGULATION SCRAPER USED BY BALLPLAYERS WAR CHIEF TITLE ASSEMBLY HOUSE SPEAKER, HERALD LAND WHERE THE ELOHI TARRIED BALLPLAY RIVAL OF SUTOO JEE (HERAKLES) NAME OF A DRAGON OR SERPENT DIVINING CRYSTAL FOR HEALTH GHOST; CEDAR NAME OF DANGEROUS SERPENT GREAT HAWK BRAVE, WARRIOR PLAYFUL CHEROKEE FAIRY CEREMONIAL ENCLOSURE SORCERER, STONECLAD CEREMONIAL TITLE; FIRECRACKER  (SMOKE) BRINGER (SANTA CLAUS)

 

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

Πληροφορίες astrikiprovoli.com, mystiria.gr

Η θεωρία των ενεργειακών "Γραμμών Ley” και η “ιερή γραμμή” του Αρχάγγελου Μιχαήλ

 

 Εφτά μοναστήρια σε έξι διαφορετικές χώρες, αφιερωμένα όλα στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, ευθυγραμμίζονται πλήρως πάνω στον χάρτη. 

Για πολλούς αποτελεί σύμπτωση. Για άλλους απόδειξη της θεωρίας των “Γραμμών Ley”. 

Τα θεμέλια της θεωρίας έθεσε πριν από έναν αιώνα ο βρετανός αρχαιολόγος Άλφρεντ Γουάτκινς. Ο Γουάτκινς επί χρόνια μελετούσε τις θέσεις που είναι κτισμένα τα σπουδαιότερα μνημεία της ανθρωπότητας. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πολλά από αυτά, αν ενωθούν πάνω στον χάρτη, σχηματίζουν μία τέλεια ευθεία. 

Ονόμασε τις ευθείες αυτές “γραμμές ley” και χάραξε σε μια υδρόγειο όλες όσες είχε εντοπίσει. Υποστήριξε μάλιστα ότι στα σημεία όπου οι νοητές γραμμές τέμνονται, βρίσκονται τα μέρη με τη μεγαλύτερη ενεργειακή ισχύ στην γη. Σύμφωνα με τον Γουάτκινς, οι αρχαίοι πολιτισμοί γνώριζαν ποια είναι τα μέρη αυτά και φρόντιζαν να αξιοποιούν τις ενεργειακές τους ιδιότητες, επιλέγοντάς τα για την ανέγερση των πιο σπουδαίων κτισμάτων, ναών και πόλεων. 

Το 1925, ο Γουάτκινς εξέδωσε το βιβλίο “The Old Straight Track”, στις σελίδες του οποίου εξηγούσε εις βάθος τη θεωρία του. Η ανταπόκριση που έλαβε δεν ήταν αυτή που περίμενε.  Παρότι αρκετοί λάτρεις της αρχαιολογίας και των μυστηρίων ενθουσιάστηκαν με τις ιδέες του, η επιστημονική κοινότητα τις απέρριψε κατηγορηματικά. Έτσι, πολύ σύντομα, οι “γραμμές ley” πέρασαν στη σφαίρα της συνωμοσιολογίας. 

Η “γραμμή του Μιχαήλ” 

Mία από τις πιο γνωστές “γραμμές ley” στην Ευρώπη είναι αυτή του αρχάγγελου Μιχαήλ. Πολλοί υποστηρίζουν ότι συμβολίζει το σπαθί, σήμα κατατεθέν του, που σύμφωνα με την Αγία Γραφή, του είχε χαρίσει ο Θεός. Η “ιερή γραμμή” του Μιχαήλ, όπως συνηθίζουν να την αποκαλούν, ξεκινά από το μικρό νησάκι Skellig Michael στη νότια Ιρλανδία. Όπως φανερώνει το όνομά του, το νησί είναι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Οι μοναδικοί μόνιμοι κάτοικοι είναι οι μοναχοί που ζουν στο ομώνυμο μοναστήρι, ενώ η εκκλησία που είναι κτισμένη στο νησάκι χρονολογείται περί το 1000 μ.Χ. 

Το νησί Skellig Michael στην Ιρλανδία. Wikimediamtx Commons 

Επόμενη “στάση” της “ιερής γραμμής” του Μιχαήλ είναι ένα ακόμα νησάκι του Ηνωμένου Βασιλείου. Το St. Michael’s Mount βρίσκεται στον αγγλικό νότο και είναι αφιερωμένο στον αρχάγγελο. Πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ως μια μικρογραφία του γαλλικού Μον-Σαιν-Μισέλ, το οποίο αποτελεί το επόμενο σημείο της “ιερής γραμμής”. Πέρα από το όνομα, διαθέτουν παρόμοιο σχήμα και κοινά παλιρροιακά χαρακτηριστικά. 

Το εντυπωσιακό Μον-Σαιν-Μισέλ στην Γαλλία. Wikimediamtx Commons 

Η πορεία συνεχίζει με το μοναστηριακό σύμπλεγμα Σάκρα ντι Σαν Μικέλε. Είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους  Πιρκιριάνο στο Τορίνο και αποτελεί ένα από τα εντυπωσιακότερα θρησκευτικά μνημεία της περιοχής. Η Ιταλία είναι η μόνη χώρα που διαθέτει δύο σημεία πάνω στην “ιερή γραμμή”. Μετά το Σάκρα ντι Σαν Μικέλε στον βορρά, ακολουθεί το Ιερό του Monte Sant’Angelo στον ιταλικό νότο. Πρόκειται για τον παλαιότερο ναό στη δυτική Ευρώπη που είναι αφιερωμένος στον αρχάγγελο, ενώ αποτελεί δημοφιλή τόπο προσκυνήματος από τα μεσαιωνικά χρόνια.

  Το Ιερό του Monte Sant’Angelo είναι ο παλαιότερος ναός στη δυτική Ευρώπη αφιερωμένος στον αρχάγγελο. Wikimediamtx Commons 

Ο προτελευταίος σταθμός της γραμμής ley εντοπίζεται στην Ελλάδα. Η Ιερά Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη στη Σύμη ευθυγραμμίζεται πλήρως με τα υπόλοιπα πέντε μνημεία του χάρτη.

 Αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα του νησιού και είναι ιδιαίτερα γνωστό για το πανύψηλο καμπαναριό, χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ-ροκοκό. 

Το καμπαναριό της Μονής του Αρχάγγελου Μιχαήλ του Πανορμίτη στη Σύμη.

Τέλος, η νοητή γραμμή καταλήγει στο Ισραήλ και συγκεκριμένα, στο μοναστήρι που υπάρχει στην κορυφή του όρους Καρμέλ. 

 

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της θεωρίας, κάθε σημείο συμβολίζει και ένα εδάφιο της Αγίας Γραφής για τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. 

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης, η παρατήρηση ότι η κλίση της λωρίδας ley ευθυγραμμίζεται πλήρως με το ηλιοβασίλεμα την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου. 

ΠΗΓΗ http://www.mixanitouxronou.gr

ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ

Υπαρχουν 12 ονόματα για την θάλασσα στην αρχαία Ελλάδα ανάλογα με την κατάστασή της από την επίδραση του ανέμου στην επιφάνειά της...

Με άνεμο 0 μποφόρ

η θάλασσα λεγόταν "Γαλήνη"...

Με άνεμο 1 μποφόρ

Η  θάλασσα λεγόταν "Αλσάλος"...

Με άνεμο 2 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Θάλαττα ή Θάλασσα"...

Με άνεμο 3 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Μύρα" έτσι γεννιούνται οι λέξεις

Λατ. Ιταλ: Mare, Γαλ: Mer, Ισπ. Πορτ.: Mar, Γερ: Meer, Ρωσ.: Mope, Φινλ.: Meri, Σλοβάκ.: Mora, Σλοβέν.: Morje, αλλά και Marin, Marina, Miror.... αλλά και Μαίρα (Νηρηίδα), από αυτή και το εβραϊκό Μυριάμ = κυρα τής θάλασσας...

Σαν αντιδά­νειο, το όνομα Μαρία η συλλογική μνήμη το μετέτρεψε νεότερα σε "Μαίρη", που είναι και ό αστέρας Σείριος... Μαρία, Μαρίνα, = θάλασσα... Από την ίδια λέξη και ρίζα της "Μύρα”, έχουμε τις "Μύριοι" πολλοί όπως η θάλασσα, αλλά και "Μυρμιδόνες"...

Με άνεμο 4 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Πέλαγος" έτσι έχουμε τις ονομασίες "Πελασγός" = πελαγίσιος, ταξιδευτής, Πελαγονία, Πελαγονική Χερσόνησος .......

Με άνεμο 5 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Πόρος", από το αρχ. Ελλ. ρήμα "Πείρω" = διαπερνώ, μεταβαίνω απέναντι, περνώ θάλασσα... Αλλά με τι περνώ την θάλασσα; Με πλωτό "Μέσον” Ναῦς... Από το αρχ. Ελλ. ρήμα "Πείρω" έχουμε και τις "Πειρατής" "Πειρατεία"... Πόροι Αλός" λέγονται οι θαλάσσιοι δρόμοι... Όποιος ήταν μέσα στον "Πόρο" (στο πέρασμα, στον θαλασσινό δρόμο) και η πρόθεση που το δηλώνει αυτό είναι το "εν" (εντός) ήταν "έν-πορος" "έμπορος"... Από εκεί ξεκινά το εμπόριο... Γινόταν "Εύ-Πορος" πλούσιος δηλαδή ή αν δεν μπορούσε να ασχοληθεί με την θάλασσα ήταν "Ά-πορος" δηλ. χωρίς τα πλούτη που προσφέρει η θάλασσα...

Σε μια αρχαιοτάτη καταγραφή στις πινακίδες της Γραμμικής Β' (Η Γραμμική Β είναι η πρώτη γραφή της ελληνικής γλώσσας, μεταγενέστερη μορφή της Γραμμικής Α, και χρησιμοποιήθηκε στη Μυκηναϊκή Περίοδο, από το 17ο ως τον 13ο αι. π.Χ.) εντοπίζουμε την λέξη "ΤΑ "- "ΛΑ"- "ΣΟ" - "ΠΟ" - "ΡΟ"... Εναλλαγή των Του - Δου - Θου οδοντικών άηχων συμφώνων, είναι ο "Θαλασσοπόρος"...

Με άνεμο 6 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Πόντος" έτσι έχουμε το "Ποντο-Πόρο" πλοίο, Πόντιους....

Με άνεμο 7 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Κλύδων" έτσι έχουμε τον κλυδωνισμό.....

Με άνεμο 8 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Άχα". Το Χάος (>χάfος), κατά τους Στωικούς εκ του Χέω = χύνω, άχα... Έτσι λοιπόν ταξιδεύει η λέξη και γίνεται Σουηδ. Δαν.: hav, Λατιν.: Aqua..

Με άνεμο 9 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Ρόθιον"..

Με άνεμο 10 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Δόν - Δάν". Δόν -Δάν = Δόνησις... Ταξιδεύει και αυτή η λέξη και έχουμε την Τούρκ.: deniz , αλλά και εκ της "Σείσεως" συνώνυμο της "Δονήσεως" έχουμε Αγγλ.: "Sea", Ολλανδ.: "Zee", Νορβ.: Sjø

Με άνεμο 11 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Βρύξ"..

Με άνεμο 12 μποφόρ

Η θάλασσα λεγόταν "Βρύχα" αυτός που ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ήταν "Υπό Βρύχα" έτσι έχουμε το υποβρύχιο κλπ...

Η ελληνική γλώσσα θεωρειται η πληρέστερη γλώσσα του κόσμου, ευτυχώς υιοθετήθηκε και από αλλοδαπούς και μας θυμίζει πάντα πως είναι η καλλίτερη μάνα και παιδαγωγός...

Πηγές: Άννα Τσιροπούλου Ευσταθίου

”Ο ΕΝ ΤΗΙ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ" & "ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ"

και λεξικό LIDELL SCOTT.»

Veni, vidi, vici στο συντριβανι της Fontana di Trevi, Piazza Navona και Udienza Papale

Φοντάνα ντι Τρέβι, Πιάτσα Ναβόνα και Παπικό Κοινό

 Λέγεται ότι αν ρίξετε ένα νόμισμα στη Φοντάνα ντι Τρέβι, η μοίρα θα σας φέρει πίσω στη Ρώμη.  

Και αφού δείτε την Piazza Navona, με το Συντριβάνι των Τεσσάρων Ποταμών, το Sant'Agnese στην Agone και το Βατικανό, θα ήταν δύσκολο να μην ζητήσετε από τη μοίρα να σας αφήσει να επιστρέψετε στην Αιώνια Πόλη. .

 «Υπάρχει ένας ρωμαϊκός θρύλος / συνδεδεμένος με αυτό το παλιό σιντριβάνι / στον οποίο αν ρίξεις ένα νόμισμα μέσα / αναγκάσεις το πεπρωμένο να σε φέρει πίσω».

  (Βίλα Claudio)

Προσωπικά αν και εντυπωσιαστικα για το τεράστιο πανέμορφο συντριβάνι και τα  μνημεία γύρω του, δυστυχως, η απόλυτη τουριστική διαδικασία του 

" περπατώ στριμωγμενη με εκατοντάδες άτομα,   

βγάζω φωτογραφία,  

κοιτάω γύρω και το πολύ σε δέκα λεπτά , και φεύγω για να έρθουν οι επόμενοι"  

με αποξένωσε τελείως από την εμπειρία της επίσκεψης.  . 

Νομίζω ότι η παράφραση "Ήλθον, είδον, και απηλθον"  εκφράζει χαρακτηριστικά την αίσθηση που μου άφησε η αιώνια πόλη της Ρώμης. 

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

Evgenia.GReek 

ΜΙΑ ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ

To     Veni, vidi, vici το είπε ο Ιούλιος τον Καίσαρας στον Σουητώνιο.

Ήλθον, είδον, ενίκησα (στον Πλούταρχο).

«I came, I saw, I conquered» στα αγγλικά, «Je suis venu, j'ai vu, j'ai vaincu» στα γαλλικά.

ΔΕΛΦΙΚΟ ΈΨΙΛΟΝ

Αρχαιοελληνικό σύμβολο (κλείδα) που σχετίζεται με την αλήθεια και το  φως της γνώσης. Στην Αρχαία Ελλάδα συμβόλιζε ως σχήμα την ένωση και την  τριαδικότητα (τρεις παράλληλες γραμμές ενωμένες) ενώ ως αριθμός τα 5  κοσμογονικά στοιχεία :Γη, Αέρας, Νερό, Πυρ και Αιθήρ.

Πρόκειται αμφίβολα για το προαιώνιο, το διαχρονικό σύμβολο του πλανητικού ελληνισμού: δηλ. του πανελληνισμού! Το περίφημο “διπλό έψιλον” ή “έψιλον εν Δελφοίς”, αφού έχει ταυτιστεί με τον “ομφαλό” της Γης, τον ιερό χώρο των Δελφών

Είναι αναμφίβολα το προαιώνιο, το διαχρονικό σύμβολο του πλανητικού (για να μην πούμε, του συμπαντικού!) ελληνισμού: δηλ. του πανελληνισμού! Το περίφημο “διπλό έψιλον” ή “έψιλον εν Δελφοίς”, αφού έχει ταυτιστεί με τον “ομφαλό” της Γης, τον ιερό χώρο των Δελφών.

Στο πλανήτη μας, είναι ολοφάνερη η παγκοσμιότητα του ελληνικού πολιτισμού, γι' αυτό ορισμένοι ισχυρίζονται ότι στο μέλλον η Γη θα μετονομασθεί σε Πλανήτη Ελλάς...

1. Ρωμαϊκή ασπίδα... Ολόκληρη η ασπίδα είναι ένα Διπλό Έψιλον!

2. Αρχαίο κτίριο στο Μεξικό, η τοιχοδομή του οποίου δεν είναι παρά ένα Διπλό Έψιλον!

3. Σφραγιδόλιθος με Διπλό Έψιλον από τον αρχαιολογικό χώρο του Ανάου στο Τουρκμενιστάν!

4. Αρχαίο μογγολικό νόμισμα ντιρχάμ (προέρχεται από την ελληνική λέξη “δραχμή”!) με το Διπλό Έψιλον!

5. Το τελετουργικό όπλο βάτζρα από το Θιβέτ, το οποίο δεν είναι παρά ένα Διπλό Έψιλον!

6. Δύο ιερείς της φυλής των Ντόγκον (στα νοτιοδυτικά της Αλγερίας) χορεύουν, έχοντας στα κεφάλια τους το Διπλό Έψιλον!

7. Αρχαία παράσταση του θεού της Μεσοποταμίας Οάννες, ο οποίος έχει μπροστά του ένα Διπλό Έψιλον!

8. Στο αρχαίο βερβερικό αλφάβητο, της περιοχής της Καρχηδόνας (Βόρεια Αφρική) υπάρχουν γράμματα που δεν είναι παρά Διπλά Έψιλον!

9. Στην περιοχή Γέρασα (νοτιοανατολικά της λίμνης Γεννησαρέτ), στο Ισραήλ βρίσκουμε το Διπλό Έψιλον σκαλισμένο πάνω σε λίθους!

10. Ο Βαβυλώνιος θεός Μαρντούκ εμφανίζεται να κρατάει στα χέρια του Διπλά Έψιλον!

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Mε το τρίπτυχο του “γνώθι σαυτόν”, του “μηδέν άγαν” και του “μέτρον άριστον”, ο Απόλλων καθοδηγεί την υγεία μας και μας αποκαλύπτει τον τρόπο της αυτοθεραπείας. Θεραπευτής των θεών, ο Απόλλων υποδεικνύει στους θνητούς τα μέσα της αυτοθεραπείας, διά της ψυχολογίας του βάθους. Όμως σήμερα η ψυχολογία του βάθους δέν είναι βαθύτερα του απολλωνείου “γνώθι σαυτόν”, ούτε σοφωτέρα του “μηδέν άγαν” και του “μέτρον άριστον”.

Οι δύο αυτές παραινέσεις συνοδεύουν το “γνώθι σαυτόν” και επιτρέπουν στον νού μας να αναγνωρίζει τις ελλείψεις και τις υπερβολές του, ώστε να προβαίνει σε αυτοθεραπεία, διακρίνοντας και εξισορροπώντας υπερβολές και ελλείψεις. Το Μαντείον των Δελφών, με τα τρία προαναφερθέντα παραγγέλματα, δεσπόζει και σήμερα με την θεραπευτική του δύναμη στην διάνοιά μας, εφ’ όσον επιθυμούμε να κρατάμε τα ηνία της υγείας, ως απολλώνιοι ηνίοχοι. Το αρχαιότατο “γνώθι σαυτόν” συνoδεύετο από την θήλεια θεά της σοφίας, την Παρθένο Αθηνά. Απόλλων και Αθηνά είναι οι Παιώνιοι θεοί, θεραπευταί του Ολυμπιακού Δωδεκαθέου, οι οποίοι από κοινού παρουσιάζουν τάς ιδιότητας και τα σύμβολά των διά να αντιμετωπίσουμε τα πάθη της ψυχής μας. Διά της υπερβολής και της οπτικής αναπαραστάσεως των παθών σε μυθολογικά τέρατα, όπως τα βλέπομε στους ναούς, στα αγάλματα και στα αγγεία, μας αφυπνίζουν και μας αναγκάζουν να καθαρίσαμε την ψυχή μας.

Ο καλύτερος καθαρμός είναι “ο κριτικός έλεγχος των κινήτρων των πράξεων και της συμπεριφοράς μας”, λέγει ο Σωκράτης στον διάλογο “Σοφιστή”.

 Στο φυσικό πεδίο τα συναισθηματικά πάθη των υπερβολών και των ελλείψεών μας, είναι της δικαιοδοσίας του Ποσειδώνος[1].

Όμως οι ορθές επιλογές είναι της δικαιοδοσίας της θεάς Αθηνάς, τελευταίο θεϊκό τέκνο του Διός, κατά τον Ησίοδο. Μόνο η σοφία της Αθηνάς[2] μπορεί να καθοδηγήσει την λογική μας, περιορίζοντας την δράση του Ποσειδώνος, δηλαδή τα συναισθηματικά μας τέρατα, όταν η τρίαινά του συνταράσσει διά της τρικυμίας των παθών την ψυχή μας.

Και εμείς, καθ’ ομοίωσίν των, είμεθα ηρωϊκές ψυχές, όταν προσπαθούμε να απαλλαγούμε από τα τέρατα της ψυχής μας και να αυτοθεραπευθούμε με την βοήθεια της λογικής/Αθηνάς. Πώς όμως θα δοθεί η μάχη αυτή, κατά των ψυχικών ασθενειών, για να καταστεί αυτοθεραπεία (περίπτωση Ηρακλέους, Περσέως, Οδυσσέως) και να μην καταλήξει σε αυτοκαταστροφή (περίπτωση Βελλεροφόντου);

Η θεά Αθηνά γεννάται πάνοπλος. Η πανοπλία της – το κράνος, η ασπίς και το ακόντιο – αφ’ ενός την προστατεύει και αφ’ ετέρου την καθιστά άκρως επιθετική, διότι στον Ομηρικό της Ύμνο περιγράφονται τα εξής τρομερά γεγονότα, τα οποία έπονται της γεννήσεώς της : “…. η θεά Αθηνά με πανοπλία, χρυσή, πολεμική, με βία ξεπηδά από την κεφαλή του πατέρα της Διός, σείοντας το οξύ της ακόντιο. και τότε φρικτά τραντάζεται ο ψηλός Όλυμπος απ’ την οργή της γλαυκομάτας και η γή τριγύρω βουΐζει τρομερά και ο πόντος γίνεται κατακόκκινος και ξεχύνεται ταραγμένος αιφνίδια, καθώς ακόμη και ο γιός του Υπερίωνα, ο ήλιος, σταματά τους γοργόποδους ίππους. Η τρομερή αναταραχή σταματά μόνον όταν η γλαυκομάτα πετά τα όπλα της τα θεϊκά και τότε χαίρεται ο πολύνοος Ζεύς”. Ως λέγει ο Όμηρος: “….γήθησε δέ μητίετα Ζεύς”. Από την πρώτη στιγμή της εμφανίσεώς της Αθηνάς στον υλικό κόσμο τονίζεται η τρομερή της οργή, καθώς εξέρχεται από την κεφαλή του πατέρα της, του Διός/νού. (Αναφερθήτε στό τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου ΑΡΡΗΤΟΙ ΛΟΓΟΙ, Θεοί, Σύμβολα και Αρχέτυπα των Ελλήνων, γιά τις λεπτομέρεις των νοητικών διεργασιών, οι οποίες προηγούνται της γεννήσεως της). Γιά να καταστή άξια η διάνοια να φορέση την ολόχρυση πανοπλία της Αθηνάς και να προξενήση το πανικό στά ορατά στοιχεία της φύσεως (γή, πόντο, αέρα/Όλυμπο, πύρ/ήλιο με τους “ωκύποδας ίππους”, με τα γρήγορα άλογα), είναι απαραίτητο ο νούς του έμφρονος και ελλόγου όντος να κατέχη συνολικά όλες τις προηγηθείσες ιδιότητες θεαινών και τέκνων του Διός. Γνωρίζομε από τον Ησίοδο (“Θεογονία” στ. 886 – 943), ότι η μητέρα της Αθηνάς, η θεά Μήτις, είναι η πρώτη νόμιμη σύζυγος του Διός/νού. Αυτή συλλαμβάνει και κυοφορεί την Αθηνά. Η κυοφορία όμως δέν καταλήγει σε τοκετό, εάν προηγουμένως δέν γεννηθούν από οκτώ άλλες θεές, νομίμους συζύγους, είκοσι έξ θεία τέκνα. Σύζυγοι και τέκνα του Διός/νού είναι οι θείες ιδιότητες, οι οποίες συγκροτούν την έννοια της σοφίας και βασίζονται σε διαφορετικές αρμοδιότητες της δικαιοσύνης. Όλες πρέπει να τις έχη αφομοιώσει η διάνοιά πρίν εξοπλισθή και κάνη την εμφάνισή της στό φυσικό σύμπαν. Η δράση της θεάς Αθηνάς είναι απολύτως μυστηριακή γιά τους απαίδευτους, διαυγεστάτη όμως και ευκρινής γιά τους επαΐοντες του κύκλου των εννέα συζύγων και είκοσι επτά τέκνων του Διός. 32 = 9, οι σύζυγοι και 33 = 27, τα τέκνα έχουν άθροισμα 32 + 33 = 62 ή 9 + 27 = 36. Οι αριθμοί δέν αφήνουν αμφιβολίες γιά την ίδια πάντα αριθμοσοφική γνώση των προγόνων μας, την συσχετισμένη με την πανταχού παρούσα ισχύ της Τετρακτύος, του αριθμού 36, εν συνδυασμώ μετά του Ζωδιακού Κύκλου των 36 δεκανών (10ο κεφάλαιο του βιβλίου ΑΡΡΗΤΟΙ ΛΟΓΟΙ, Θεοί, Σύμβολα, Αρχέτυπα των Ελλήνων). Η μητέρα της Αθηνάς είναι η Μήτις/φρόνησις, η πρώτη και πλέον απαραίτητος ιδιότης, βάσις γιά την εφαρμογήν της δικαιοσύνης από τον νού/Δία. Συνεπώς ο λόγος, που ο Ζεύς καταπίνει την πρώτη του σύζυγο είναι η αλληγορική έκφρασις της αφομοιώσεως της φρονήσεως, η οποία απαιτεί μακρά περίοδο κυοφορίας. Κατά το διάστημα αυτό προστίθενται οι απαραίτητες άλλες ιδιότητες/σύζυγοι/τέκνα μέχρι την ολοκλήρωση της κυοφορίας και γέννηση της Αθηνάς/σοφίας, όχι πλέον από την μητέρα της, φρόνηση, αλλά από τον πατέρα της νού. Μέ την πρώτη εμφάνιση της Αθηνάς/σοφίας στό φυσικό πεδίο, το σύμπαν φθάνει σε παροξυσμό αναταραχής, εξ αιτίας της τρομερής της οργής, κατά τον Όμηρο. Ποιός είναι ο λόγος της οργής της Αθηνάς/σοφίας; Ο νούς του ελλόγου όντος, το οποίον συνέλαβε μέσω της φρονήσεως και εκυοφόρησε τα τριάντα έξ βήματα της δικαιοσύνης, φθάνει την στιγμή της γεννήσεως εις την συνειδητοποίησι της μεγάλης γνώσεως. “Εξαίφνης”, με το κτύπημα της σφύρας του Ηφαίστου/φάους ηλίου/φυσικού φωτός στην κεφαλή του Διός/νού, ο νούς του θνητού, καθ’ ομοίωσίν του Διός, “βλέπει” και νοεί, ως η Αθηνά, τα τεκταινόμενα των ομοίων του θνητών. Αντιλαμβανόμενος την ασυδοσία και την εγωπάθειά των φλογίζεται τότε ο νους του ελλόγου όντος και εξοργίζεται. Διότι αντιλαμβάνεται την επερχόμενη καταστροφή του φυσικού σύμπαντος, που το φιλοξενεί και οφείλει να λάβει μέτρα αμυντικά (κράνος και ασπίδα), καθώς και όπλο επιθετικό (ακόντιο) γιά να επιβιώσει. Η πρώτη αξίωσις του έμφρονος και ελλόγου όντος είναι το δικαίωμά του στην υγεία, την ψυχοσωματική και την ψυχονοητική. Αυτή σήμερα απειλείται και ως μονάς/άτομο και ως σύνολο/ανθρωπότης. Δέν εξαιρούνται δε ούτε τα βασίλεια των ζώων, λόγω της χρήσεως των μεταλλαγμένων τροφών και των φυτών, λόγω των φυτοφαρμάκων και όχι μόνον. Η οργή της Αθηνάς είναι η οργή της διανοίας μας, όταν “εξαίφνης” αντιλαμβανόμεθα την άμεσο επερχομένη καταστροφή. Είναι η υπόδειξη της, ότι μόνον με την χρήση της πανοπλίας της θα σώσαμε, τόσο την υγεία μας, όσο και την υγεία του πλανήτου μας από τον όλεθρο των σεισμών και των καταποντισμών, εξ αιτίας της αφροσύνης, των ελλείψεων και των υπερβολών των κρατούντων….. Η πανοπλία της Αθηνάς έχει τάς εξής προληπτικάς ιδιότητας κατά των ασθενειών: Τό κράνος προστατεύει την διάνοια από την εξωτερική φαντασίωση και τους υποβολιμιαίους, ασύστατους φόβους, αλλά και ταυτοχρόνως απαιτεί την επαγρύπνησή μας, διότι η θεά σπανίως εμφανίζεται άνευ κράνους. Συμβουλεύει να μή το εγκαταλείπουμε ποτέ, ώστε να μή βυθισθούμε στον ύπνο της αδιαφορίας, της προσωπικής ευμάρειας και του εφησυχασμού. Με κράνος στην κεφαλή, ο ύπνος είναι αδύνατος. Η ασπίς θωρακίζει το συναισθηματικό μας είναι, ώστε να μή αποδεχόμεθα εκφοβισμούς πάσης φύσεως και πλανώμενα τα σπλάχνα μας (π λ ά ν α τα σ π λ ά χ – ν α) να απορρυθμίζωνται από το συμ – π α θ η – τικό και το παρα – συμ – π α θ η – τικό μας σύστημα, το συμ + π ά σ χ ο ν με την ψυχήν μας. Οι φοβίες/π ά θ η ταράζουν τους βιολογικούς μας κύκλους, προξενώντας φυσικές ασθένειες στό σώμα μας και έχουν την αιτία τους στον ασταθή συναισθηματικό μας κόσμο, στά ποσειδώνεια τέρατα του συναισθηματικού μας βίου. Το ακόντιο, “…. σείσασ’ οξύν άκοντα”. Η διάνοιά μας σείει το οξύ ακόντιο, εναντίον εκείνων, που επιβουλεύονται την υγεία μας, τόσο την σωματική, όσον και την ψυχονοητική. Δηλώνομε, διά του ακοντίου της Αθηνάς, ότι δέν θα επιτρέψωμε την παραπλάνησή μας και είμεθα έτοιμοι διά πόλεμο μέχρις εσχάτων. “Τό ακόντιο, ο ά κ ω ν ήτο είδος ακοντίου, βραχύτερον και ελαφρότερον δόρατος ή έγχους και εχρησίμευε ιδία εις αθλητικά παιχνίδια ή εις το κυνήγιον”. “Τό ά κ ο ς ήτο ιαματικό ή θεραπευτικό μέσον, γιατρικό“. (Μέγα Λεξ. όλης της Ελλ. Γλ., Δ, Δημητράκου). Η αυτή ρίζα α κ – , του ά κ – ο ν τ ο ς και του ά κ – ε ο ς, μπορεί αφ’ ενός να τραυματίση και να προξενήση τον πόνο και τον θάνατο, αλλά και ταυτοχρόνως να θεραπεύση. Η Ελληνική Γλώσσα, διά της ομοιοπαθητικής, δηλώνει τα εξής με το α κ ό ν τ ι ο της Αθηνάς: Με αυτό το επιθετικό όπλο, το α κ ό ν τ ι ο, εμφανίζεται γιά πρώτη φορά στην διάνοιά μας, η δυνατότης να φονεύσωμε το τέρας των παθών μας, αλλά και με το ά κ ο ς/γιατρικό να αυτοθεραπευθούμε διά της σοφίας της, που είναι η σοφία του όφεως. Ο όφις είναι το κατ’ εξοχήν σύμβολον επί του αγάλματός της, της Παρθένου Αθηνάς, του φιλοτεχνηθέντος υπό του Φειδίου εντός του Παρθενώνος εις τον Ιερόν Βράχον της Ακροπόλεως. Σ Ο Φ Ι Α = Ο Φ Ι Σ + Α (θηνάς) Τά δέ σύμβολα του Απόλλωνος, το τόξο και η λύρα, είναι το μέν τόξο το όπλο με το οποίο θα σκοπεύσωμε με ακρίβεια τα πάθη/τέρατα της ψυχής, (τήν δράκαινα Πυθώ), και να τα φονεύσωμε, η δέ επτάχορδη λύρα είναι το θείο όργανο με το οποίο θα επουλώσωμε τις πληγές μας, εναρμονίζοντας τους επτά χιτώνες μας με τις επτά χορδές της. Τα αρχαία μας σύμβολα, καθώς και οι αντίστοιχες παραινέσεις μπορούν να υποδείξουν στον ικέτη του Απόλλωνος και της Αθηνάς, των δύο Παιωνίων θεών, τον τρόπο της αυτοθεραπείας από τα τέρατα, τα πάθη της ψυχής μας. 

Πηγή: arxaia-ellinika.blogspot.gr

---

[1] Τέκνα Ποσειδώνος, τα θαλάσσια τέρατα, γεννήματα φαντασιώσεων (Ανταίος, Κερκύων, Βούσιρις, Άμυκος, Πολύφημος, Προκρούστης, Έρυξ κ. ά.) εξέρχονται απειλητικά και ύπουλα από την θάλασσα του βίου γιά να μας καταπνίξουν.

[2] Η θεά Αθηνά συνοδεύει τις ηρωϊκές ψυχές (Ηρακλή, Θησέα, Περσέα, Βελλεροφόντη, Οδυσσέα κ. ά.), που δίδουν την καθημερινή μάχη της ζωής στον πλανήτη μας, με επίγνωση του νόμου της ανταποδοτικής δικαιοσύνης.

4 Φεβρουαρίου: Η πρόταση μου για βιβλίο του μήνα στον Hellenic Counseling - Coaching - Mentoring Assosiation (ΗCCMA)

Το βιβλίο μου το προτεινε η Στέλλα-Λενα Ναλμπαντη. Μια φίλη καρδιας, που έδωσε παρά πολλές μάχες με τον καρκίνο και τις κέρδισε όλες.  Πριν μερικές ημέρες όμως έχασε τον πόλεμο και ενοιωσα ανημπορισ και γέμισα λύπη.  Καλό ταξίδι, γελαστό κορίτσι, στις γειτονιές του παραδείσου!

Η 4η Φεβρουαρίου καταγράφεται σαν παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου.

 O καρκίνος από επάρατος νόσος μπορεί να γίνει πλέον χρόνια και διαχειρίσιμη ασθένεια. Οι σωματικές συνέπειες ωστόσο και κυρίως η ψυχολογική αντιμετώπιση τους θέλει δύναμη και αντοχή για την καθημερινή μάχη που δίνουν οι ίδιοι οι ασθενείς και οι γύρω τους.

Δύναμη στους επιζώντες από καρδιάς!

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ» 
Συγγραφέας Dr. KRISTINA BRODE

ΠΗΓΗ  HCCMA.org

Ελευθεροτεκτονισμός

Ο Ελευθεροτεκτονισμός, ο οποίος ονομάζεται επίσης «Βασιλική Τέχνη», είναι μία μυητική και προοδευτική Αδελφότης, της οποίας η μορφή και η λειτουργία μεταδίδονται με παραδοσιακό τρόπο. Στόχος της είναι η τελειοποίησις του ατόμου για την δημιουργία μιας καλύτερης ανθρωπότητος, βασιζομένης ουσιαστικά εις την γνώσιν του εαυτού μας, αλλά και την αφύπνισιν μας.

ΠΗΓΗ ΕΔΩ

Βγες από την ζώνη άνεσης, νικώντας το φόβο σου

Το στρες και ο φόβος συνδέονται περισσότερο με την αβεβαιότητα και την έλλειψη ελέγχου, απ΄ ότι με το μη επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην προσπάθειά μας να εξαλείψουμε ό,τι δεν μπορούμε να ελέγξουμε και να εξαφανίσουμε την αβεβαιότητα, υπάρχει η πιθανότητα να επιλέξουμε την αδράνεια και συνεπώς, το comfort zone.

To comfort zone είναι μια αρκετά βολική συνθήκη και κατάσταση, όπως ορίζει και το όνομά του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην δοκιμάζουμε εύκολα ό,τι υπάρχει έξω από αυτό γιατί απομακρυνόμαστε από τη σιγουριά, την ασφάλεια και την άνεση που νιώθουμε.

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Positive Psychology, υπάρχουν δύο τρόποι που θα μας ωθήσουν έξω από τη «ζώνη άνεσης»:

Υπάρχουν δύο απλοί τρόποι, σύμφωνα με τους ειδικούς

1. Κάνε καταγραφή των στόχων που αφήνεις πάντα στην άκρη

Άρχισε να καταγράφεις δραστηριότητες που θες να κάνεις και που είναι διαφορετικές από αυτές που κάνεις τώρα. Αυτό θα σε βοηθήσει να θέσεις μικρές ή μεγάλες προκλήσεις έξω από το comfort zone σου. Ακόμη κι αν είναι αυτό το «ένα βήμα τη φορά», θα σε βοηθήσει σημαντικά για να απεγκλωβιστείς από αυτό που ζεις γιατί θα φέρει είτε μια μικρή είτε μια μεγαλύτερη αλλαγή στην καθημερινότητά σου και τον τρόπο που έχεις μάθει να ζεις.

Είναι πολύ σημαντικό να μετατρέψεις τις ιδέες σου σε πράξη, βρες μια μέρα που να βολεύει για πειραματισμούς και μετά κάνε καταγραφή των αποτελεσμάτων σου.

2. Πειραματίσου (με ανοιχτό μυαλό)

Βάλε στη ζωή σου το ρίσκο και άρχισε να κάνεις πειράματα σε διάφορους τομείς της ζωής σου με ανοιχτό μυαλό. Μόνο με την περιέργεια να ανακαλύψεις πράγματα πέρα από τα καθημερινά, θα οδηγηθείς προς την κατεύθυνση που θες. Προσπάθησε νε εκπλήξεις τον εαυτό σου και να δοκιμάσεις κάτι που όλο αφήνεις πίσω. Μπορεί να σε πάει στο επόμενο, πολυπόθητο βήμα.

Η δύναμη του comfort zone είναι τόσο μεγάλη που το 2016, το University College London είχε προχωρήσει σε ένα μεγάλο πείραμα. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα γνώριζε ότι υπάρχει 50% πιθανότητα να δεχθεί ένα μικρό ηλεκτροσόκ, ενώ η άλλη ομάδα γνώριζε πως θα της κάνουν ηλεκτροσόκ στα σίγουρα.

Ξέρεις ποια ομάδα από τις δύο είχε περισσότερο στρες; Αυτή που δεν ήταν βέβαιη για το τι θα γίνει.

Τι σε αγχώνει περισσότερο στην καθημερινότητα; Κάτι που γνωρίζεις ότι δεν θα πάει καλά ή κάτι για το οποίο δεν είσαι σίγουρος πώς θα εξελιχθεί;

ΠΗΓH Jenny.gr

4 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου

Η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά του Καρκίνου (UICC), που εκπροσωπεί 800 οργανώσεις σε 155 χώρες του κόσμου..

Με τη λέξη «καρκίνος» χαρακτηρίζουμε ένα σύμπλεγμα νόσων που σχετίζονται με τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό και την ανοργάνωτη ανάπτυξη των προσβεβλημένων κυττάρων.

Η ανάγκη πρόληψης, πρώιμης διάγνωσης, θεραπείας και ανακουφιστικής φροντίδας των ανθρώπων που πάσχουν από καρκίνο είναι πολιτικό καθήκον.  . 

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων 

Πετάω για τον Πατέρα μου που......

Εχθρούς αμύνου!

"...Πετάω για τον Πατέρα μου που καμαρώνει στην άκρη στο χωράφι όταν περνούν τα μαχητικά μας.

Πετάω για το παιδί στη Φλώρινα που περπατάει στο χιόνι να πάει στο σχολειό του!

Πετάω για τον Παπά μας που κάνει χιλιόμετρα να κάνει Ανάσταση με τους τσοπαναραίους στο ύψωμα της Παναγιάς.

Πετάω για τον ψαρά που βγήκε 4 το πρωί με την ψαρόβαρκα να φέρει το μεροκάματο στη φαμελιά του.

Πετάω για τον δασκαλο που πληρώνει από την τσέπη του τις φωτοτυπίες στα Άγραφα της Καρδίτσας.

Για αυτούς πετάω.

Για να μπορούν να κάνουν αυτό που χρόνια κάνουν και να κρατάνε την Πατρίδα μας ζωντανή.

Ούτε αυτοί ,ούτε εγώ θα ζητήσω υπερωρίες γιορτές και Κυριακές, γιατί εγώ πετάω για την Πατρίδα μου.

Πετάω για τους δικούς μου ανθρώπους, αυτούς που γλεντάνε με την ψυχή τους, ζουν για μια στιγμή και όταν πεθαίνουν ξεπροβοδίζουν τους δικούς τους ανθρώπους με τραγούδια και εύχονται καλήν αντάμωση.

Πετάω για την ΕΛΛΑΔΑ."

-

Σε ευχαριστούμε αητε για τις υπηρεσίες που προσέφερες στην Πατρίδα!

Αιωνία σου η μνήμη

 ΑΘΑΝΑΤΟΣ !!!!

Γυναικοπίπης, Ηδονοθήκη…» – Έτσι έβριζαν οι αρχαίοι Έλληνες

Βρισιές χρησιμοποιούμε όλοι στην καθημερινότητά μας. Είναι ένας τρόπος να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, τουλάχιστον αυτά που… δεν εκφράζονται με άλλο τρόπο.

Πόσοι από εσάς έχετε όμως αναρωτηθεί πως έβριζαν οι αρχαίοι Έλληνες;

Εικάζεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες έβριζαν συχνά και ήταν αθυρόστομοι. Μάλιστα, στο βιβλίο του Μάριου Βερέττα, «Τα βρωμόλογα των αρχαίων Ελλήνων», γίνεται αναφορά στο τρόπο που οι αρχαίοι Έλληνες έβριζαν και χυδαιολογούσαν.

Δείτε μερικές λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες όταν ήθελαν να μειώσουν κάποιον: 

ΑΒΡΟΒΑΤΗΣ: θηλυπρεπής άνδρας με γυναικείο βάδισμα

ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ: μπανιστιρτζής

ΕΣΧΑΡΑ: γυναικείο αιδοίο

ΕΥΠΥΓΟΣ: γυναίκα με ωραία οπίσθια

ΚΑΣΣΩΡΙΣ: πόpνη

ΠΟΣΘΩΝ: άνδρας με μεγάλο π@ος

ΜΥΖΟΥΡΙΣ: γυναίκα που βυζαίνει π@ος

ΗΔΟΝΟΘΗΚΗ: το αιδοίο

ΛΟΧΜΗ: το τριχωτό αιδοίο

ΧΑΛΚΙΔΙΤΙΣ: η πολύ φτηνή πόρνη, αυτή που εκδίδεται για ένα χάλκινο νόμισμα

Πηγή …

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ : ΩΣ "ΑΦ' ΕΑΥΤΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΟΣ" ΤΗΣ ΔΡ. ΜΑΡΙΑ Ν. ΣΩΤΗΡΑΚΟΥ

Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής έρευνας είναι η ανάδειξη και του Γυναικείου Τεκτονισμού ως «αφ’ εαυτού προερχόμενος», μέσω της καταγραφής της γυναικείας παρουσίας και δράσης στα Αρχαία Μυστήρια και στα Ιπποτικά Τάγματα.​ Έναυσμα για την έρευνα υπήρξε η εν πολλοίς άρνηση του σύγχρονου Τεκτονισμού να αποδεχθεί και να αναγνωρίσει την κανονικότητα του Γυναικείου Τεκτονισμού.

Βάσει των "Συνταγμάτων" του Τζέιμς Άντερσον το 1723, έχει γίνει δεκτό, ως αξίωμα, από τους "κανονικούς" ελευθεροτέκτονες πως μόνο άνδρες μπορούν να γίνουν ελευθεροτέκτονες και ότι η συμμετοχή των γυναικών στον Τεκτονισμό παραβιάζει τα "Αρχαία Οροθέσια".​ Η θέση αυτή δεν τεκμηριώνεται βάσει των μέχρι τώρα ιστορικών και προϊστορικών στοιχείων. Αντίθετα θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι η συμμετοχή και η συμβολή των γυναικών στις μυστηριακές τελετουργίες των Αρχαίων Μυστηρίων των αρχαιοτάτων χρόνων και η ενεργός παρουσία τους σε σημαντικά ιπποτικά Τάγματα ενισχύει την θέση ότι, όπως ο Αντρικός Τεκτονισμός διαμορφώθηκε, "ως αφ’ εαυτού προερχόμενος", μέσα στους αιώνες της ανθρώπινης εξέλιξης, ακριβώς έτσι και ο Γυναικείος Τεκτονισμός αναπτύχθηκε και υφίσταται.

​Τα πρωτόλεια στοιχεία γέννησης του Αντρικού Τεκτονισμού εμφανίστηκαν με αφετηρία τις πνευματικές αναζητήσεις και τις μυστηριακές τελετές των αρχαίων, που έτειναν προς το Υπέρτατον Όν. Εν συνεχεία με την χρήση των οργανωτικών δομών και της δικτύωσης των λιθοξόων του Μεσαίωνα και με τις οργανωτικές ικανότητες και το κοινωνικό πνεύμα στήριξης των αδυνάμων, των Ιπποτικών Ταγμάτων, δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε ως ένα ιδιότυπο σύστημα Ηθικής .

​Οι προαναφερθείσες συνθήκες διαμόρφωσαν εκείνη την συσσωρευμένη τεχνογνωσία, η οποία με τις κατάλληλες κοινωνικές προϋποθέσεις οδήγησε, στην ίδρυση της πρώτης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας, την 24η Ιουνίου του 1717, δηλαδή την επίσημη ίδρυση και λειτουργία του σύγχρονου Τεκτονισμού. Βάσει των στοιχείων τα οποία παρατίθενται κατωτέρω, ιστορικές και προϊστορικές πηγές ισχυρίζονται ότι και οι γυναίκες, προς κάλυψη των δικών τους πνευματικών αναζητήσεων και υπαρξιακών προβληματισμών συμμετείχαν ενεργά στα Αρχαία Μυστήρια.Η δε κοινωνική τους ευαισθησία για την ανθρώπινη ελευθερία, την δικαιοσύνη και την προστασία των αδυνάμων τις ώθησε σε ενεργό συμμετοχή και στα Ιπποτικά Τάγματα.

​Τα στοιχεία αυτά πιστοποιούν ότι και ο Γυναικείος Τεκτονισμός, όπως ακριβώς και ο Αντρικός Τεκτονισμός, αφενός έχει τις ρίζες του στα απώτατα βάθη της αρχαιότητος και μάλιστα είναι αρχέγονος και αφετέρου στη συνέχεια αναδεικνύεται στην σύγχρονη κοινωνία μέσω της παρουσίας των γυναικών στα Ιπποτικά Τάγματα και όχι μόνον, χαρακτηρίζεται κατά συνέπεια και αυτός ως , "αφ ' εαυτού προερχόμενος".

Η μη συμμετοχή των γυναικών στις συντεχνίες των λιθοξόων, καθόλου δεν αποδυναμώνει το τελικό πνευματικό, κοινωνικό δημιούργημα, δηλαδή τον Γυναικείο Τεκτονισμό. Σημειώνεται ότι σύγχρονες προσεγγίσεις αναφέρουν ότι ο Γυναικείος Τεκτονισμός έκανε την εμφάνιση του στις αρχές του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα γύρω στο 1730 με την μορφή των "Ανδρόγυνων Στοών", τις οποίες ίδρυσαν άντρες τέκτονες και στις οποίες οι γυναίκες συμμετείχαν ως απλά μέλη. Το πρώτο Τάγμα αυτού του τύπου ήταν το "Τάγμα των Ευτυχών" (OrdredeFelicitaires).

Στη συνέχεια λειτούργησαν οι "Στοές Υιοθεσίας" στις οποίες εντάχθηκαν γυναίκες με σκοπό την ενασχόλησή τους με τη φιλανθρωπία και τη φιλοσοφία.

Στις 4 Απριλίου του 1873 ιδρύθηκε στο Παρίσι από τη Marie Deraismes - η οποία θεωρείται η ιδρύτρια του Γυναικείου Τεκτονισμού- το Διεθνές Μικτό Τάγμα με την επωνυμία "Το Ανθρώπινο Δίκαιο", (Le Droit Humain). ​Η συσσωρευμένη γνώση, η ιστορική μνήμη και η βελτίωση της κοινωνικής θέσης των γυναικών οδήγησαν στην εξέλιξη και λειτουργία του επίσημου σύγχρονου Γυναικείου Τεκτονισμού .

​Στην έρευνα που ακολουθεί αναδεικνύεται η παρουσία των γυναικών, είτε ως Μύστες είτε ως Ιέρειες, στην σύλληψη και την πραγματοποίηση των τελετουργικών διαδικασιών στα γνωστότερα Αρχαία Μυστήρια καθώς και η συμμετοχή τους σε Ιπποτικά Τάγματα. ​Συμπληρωματικά ο σκοπός της έρευνας θα μπορούσε να ενισχυθεί και από την ενεργό επιστημονική- φιλοσοφική δράση μεμονωμένων γυναικών όπως π.χ. της Υπατίας, της Αγνοδίκης, της Θεανούς, της Λασθενίας, της Διοτίμας, της Αρήτης κ.ά. Στην παρούσα έρευνα γίνεται απλά μνεία των ονομάτων τους.

 2. Αρχαία Μυστήρια

 "Μακάριος ο δια των Μυστηρίων διελθών, 
ούτος γιγνώσκει την αρχήν και το τέλος της ζωής"
Πίνδαρος

 Ο άνθρωπος, με την εμφάνιση του επί της γης, προσπαθούσε να εξηγήσει τις μεταβολές και τα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος το οποίο συνεχώς άλλαζε. Ταυτόχρονα μελετούσε τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου μη δυνάμενος να κατανοήσει την αρχή και το τέλος της δικής του ύπαρξης. Από νωρίς άρχισε να πιστεύει ότι πέρα από τον κόσμο των αισθήσεων του και των αντιληπτών από τον ίδιο γεγονότων, υπήρχε μια άλλη πραγματικότητα, μια πραγματικότητα η οποία διαμορφωνόταν από αιώνιες συμπαντικές δυνάμεις, δυνάμεις οι οποίες πιθανόν επηρέαζαν την ύπαρξη του.

​Για την κατανόηση αυτής της υπερβατικής πραγματικότητας και του εναρμονισμού μαζί της ο άνθρωπος δημιούργησε τις θρησκείες σε συλλογικό επίπεδο και τις μυστηριακές τελετουργίες - λατρείες σε ατομικό επίπεδο, υψηλότερου πνευματικού προβληματισμού.Τις λατρείες αυτές τις αποκαλούσαν Μυστήρια, (Κοσμόπουλος, 2003).

​Ετυμολογικά η λέξη "μύστης" προέρχεται από το ρήμα μύω: "κλείνω τα μάτια και το στόμα" και αρχικώς αναφερόταν σε αυτόν που κλείνει το στόμα του και δεν αποκαλύπτει όσα είδε ή άκουσε σχετικά με την μυστική και συμβολική τελετουργία που ήταν το μυστήριο, (Μπαμπινιώτης, 2004). Κατά την αρχαιότητα τα Μυστήρια λέγονταν μερικές φορές "όργια", αν και όργια ήσαν κατ' αρχάς θυσίες και ορισμένες ιεροτελεστίες - τελετές, οι οποίες γίνονταν κατά την λατρεία του Διονύσου. Μια εκδοχή προέλευσης της λέξης "όργια", αναφέρει ότι προέρχεται από το "έοργα", το οποίο σχηματίζεται από το ρήμα έργω ή έρδω και σήμαινε κάμνω ή εργάζομαι. (Καλλέργη, 1981).

 Τα Αρχαία Μυστήρια αποτελούσαν ένα μέρος της θρησκευτικής ζωής και ήταν μια έκφραση του αισθήματος των ανθρώπων για κάτι ανώτερο από το ανθρώπινο. Θεωρούνταν θεόπνευστα συστήματα και οι τελετουργίες τους ακολουθούσαν μια καθιερωμένη διαδικασία. Τα συστήματα αυτά περιελάμβαναν διδασκαλίες-νουθεσίες, λατρευτικές πρακτικές, διαδικασίες κάθαρσης και ένα σύνολο πεποιθήσεων, αποτελούσαν δε μια μορφή θρησκευτικότητας και εξελίσσονταν παράλληλα προς την δημόσια θρησκεία, (Χριστάκου 2012). ​Τα Αρχαία Ελληνικά Mυστήρια και οι όποιες διασωθείσες πληροφορίες αποτελούν σήμερα, την αίγλη και το μεγαλείο της πνευματικής μας κληρονομιάς. Σημειώνεται ότι η εμφάνιση και λειτουργία των Μυστηρίων, απαιτεί την ύπαρξη ενός αρκετά ανεπτυγμένου πολιτιστικού-πνευματικού επιπέδου του ανθρώπου, στο οποίο η σύλληψη της έννοιας των θεών καθώς και ενός υπερβατικού κόσμου που υπάρχει πέρα από τις ανθρώπινες αισθήσεις, αποτελούν την αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξή τους. ​Από τα υπάρχοντα στοιχεία καταγράφεται ότι στα Μυστήρια, διδάσκονταν συμβολικά και αλληγορικά η Κοσμογονία, η Θεογονία, η Πίστη στο Θείο, η αθανασία της ψυχής, η σημασία της Ζωής και του Θανάτου, η μετά θάνατον συνέχιση της ψυχής, και η Θεουργία.

Υπήρχε δε συσχέτιση όλων αυτών με την μελέτη της Φύσης και των Νόμων της. Βασικός σκοπός των Μυστηρίων ήταν η αποκάλυψη της αιώνιας αλήθειας, το ύψιστο μυστήριο του θανάτου, δηλαδή το "πέρασμα" από μια κατάσταση συνείδησης σε μια άλλη, σκοπός ο οποίος διατηρήθηκε για χιλιάδες χρόνια. Την αλήθεια αυτή προσπαθούσαν να προσεγγίσουν οι Μύστες-μυημένοι αναδύοντας το μεγαλείο του ψυχικού και πνευματικού κόσμου του ανθρώπου, με τελικό στόχο την προσδοκώμενη άνωθεν "επικοινωνία". ​Η προσπάθεια αποκάλυψης αυτής της αιώνιας αλήθειας αποτελεί ιδιαίτερη, προσωπική, ατομική υπόθεση του κάθε μυουμένου, ο οποίος κατά την διάρκεια της τελετουργίας της μύησης του, βιώνει την ιδέα του θανάτου και της αναγέννησης. Δηλαδή πεθαίνει το παλιό, ο παλιός του εαυτός και γεννιέται κάτι νέο πνευματικότερο, ικανό να πετύχει την κοινωνία του μύστη με το Θεό, την προσωπική ένωση με Εκείνον.

Μέσω αυτών των μυστηριακών τελετών, στις μυητικές διαδικασίες των οποίων συμμετείχαν ισότιμα άντρες και γυναίκες, οι μυημένοι, οι οποίοι πίστευαν στην ύπαρξη ενός υπερβατικού κόσμου, αφού είχαν περάσει τις διαδικασίες καθαρμού σώματος, συναισθημάτων και σκέψεων και είχαν απαλλαγεί από κάθε στοιχείο εξωτερικής δεισιδαιμονίας, οδηγούνταν στην ανακάλυψη των πιο απόκρυφων μερών της ύπαρξης τους. Είχαν δε ως τελικό στόχο την πνευματική τους ολοκλήρωση και αναγέννηση, δηλαδή την αναθεώρηση του περιεχομένου της ύπαρξης τους και τον επαναπροσανατολισμό της κυρίως σε πνευματικά ενδιαφέροντα (Kerenyi and all, 2005).

​Οι μυημένοι μέσω της μύησης υφίσταντο μια ουσιαστική μετάβαση της εσωτερικής τους κατάστασης σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα, η οποία διατηρούνταν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, γεγονός που δηλώνει τον παιδαγωγικό χαρακτήρα που ενέχει η διαδικασία της μύησης.

​Η τήρηση της σιωπής από μέρους των μυστών σύμφωνα με τον L. Martin: "είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα διότι αποσκοπούσε στην εξάσκηση της πειθαρχίας (sacra disciplina) των μελών αυτών των ομάδων, ένας χαρακτήρας που ενισχύεται ιδιαίτερα μέσω της παράδοσης και της προφορικής διδασκαλίας, διότι κατά τη διάρκεια των κλασικών και ελληνορωμαϊκών χρόνων δεν υπάρχουν μαρτυρίες για την ύπαρξη ιερών κειμένων".

​Την διαπλαστική δύναμη των Μυστηρίων εξαίρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης: 

- "Οι κοινωνήσαντες των Μυστηρίων και καλύτεροι πάσης πλευράς γίνονται και δυνατότεροι και ευσεβέστεροι", (Συνερχόμεθα εις τον Ναόν ίνα χαλιναγωγήσωμεν τα πάθη μας) (Καθητζιώτης, 1967).

 Οι τελετές μύησης στην αρχαιότητα αποτελούνταν από τις προκαταρκτικές τελετές εξαγνισμού, τη λεγόμενη κάθαρση, τις δημόσιες προπαρασκευαστικές τελετουργίες και θυσίες με τη συνάθροιση των μυστών για τον τελετουργικό χορό ή την πομπή, τη λεγόμενη σύστασις, την πομπή των μυστών από το κέντρο της δημόσιας λατρείας στον ιερό χώρο τέμενος της λατρευόμενης θεότητας και τη μύηση - τελετή τη συνάντηση δηλαδή με το ιερό στοιχείο, παρουσία της θεϊκής επιφάνειας (Χριστάκου, 2012).

​Κατά την κάθαρση και την μύηση-τελετή δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν αμύητοι ενώ οι Μύστες, δια όρκου, απαγορευόταν να ανακοινώνουν το οτιδήποτε και ως εκ τούτου οι όποιες πληροφορίες υπάρχουν είναι ελλιπείς και οι ερευνητές καταβάλουν προσπάθεια να επιβεβαιώσουν, κατά το δυνατόν, και να καταγράψουν τα δεδομένα εκείνης της εποχής.

​Σχεδόν όλα τα Μυστήρια είχαν τις ίδιες αρχές, τους ίδιους σκοπούς και αρκετές κοινές τελετουργίες, όπως δε θα αναδειχθεί στην συνέχεια υπήρχαν σημαντικές επιδράσεις μεταξύ τους. Ο Σωκράτης στο έργο του Πλάτωνα "Φαίδων" παρουσιάζεται να λέει:

- "…Οι μυημένοι είναι βέβαιο ότι απολαμβάνουν την συντροφιά των θεών............ Μόνο με το θάνατο του σώματος  η ψυχή κατορθώνει να ζήσει τη δική της ζωή· Εάν λοιπόν ο άνθρωπος θέλει να μεθέξει στην αιώνια ζωή, που μόνο αυτή ταιριάζει στην ψυχή, πρέπει να πεθάνει, ως προς το σώμα, για τη γήινη ύπαρξη...."

Κατά τις μυστηριακές αυτές τελετές όλοι είχαν αντιληφθεί μια κεφαλαιώδη αλήθεια, την οποίαν η μεταγενέστερη ανθρώπινη κοινωνία αγνόησε : ότι η γυναίκα για να εκπληρώσει σωστά την αποστολή της είχε ανάγκη εκπαίδευσης και ειδικής μύησης. Γυναικεία μύηση συναντάμε στις Ινδίες την βεδική εποχή, στην Αίγυπτο στα Μυστήρια της Ίσιδος, καθώς και σε όλα σχεδόν τα Ελληνικά Μυστήρια, (Συρέ, 1981).

Σημειώνεται ότι στα γνωστότερα Ελληνικά Μυστήρια αυτής της πρώιμης εποχής, όπως στα Καβείρια, τα Κρητικά, τα Ορφικά, τα Πυθαγόρεια και τα Ελευσίνια, συμμετείχαν άντρες και οι γυναίκες, είτε ως μυούμενοι-μύστες είτε ως μέλη του Ιερατείου.

 Δηλαδή οι γυναίκες, ισότιμα με τους άντρες, είχαν ενεργό ρόλο σε τελετές καθαρμού και σε μυητικές τελετουργίες για τις οποίες πίστευαν ότι μπορούσαν να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση της ψυχής από το υλικό-σωματικό στοιχείο, την "φυλακή" όπως το αποκαλούσαν, και την ένωσή της με το θεϊκό.

 Ο Ιορδάνης Πουλκούρας αναφέρει: ".... ο αρχετυπικός μύθος όλων σχεδόν των Μυστηρίων προέρχεται από τις τοτεμικές λατρείες που πρωτοκαθιέρωσαν οι γυναίκες των πρώτων κοινωνιών - μεγάλων οικογενειών. Οι κοινωνίες αυτές ήταν νομαδικές, τροφοσυλλεκτικές και μητριαρχικές και πρωτοεμφανίστηκαν στην Μινωική Κρήτη κατά τον 19ο προχριστιανικό αιώνα.

Οι γυναίκες που διοικούσαν την οικογένεια, από την στιγμή που οι άντρες-τροφοσυλλέκτες απουσίαζαν προς αναζήτηση τροφής, πρωτοκαθιέρωσαν τις λατρείες αυτές οι οποίες στηρίχτηκαν στον σεληνιακό κύκλο των εποχών, με κύριο ζητούμενο τη γονιμότητα και αργότερα πρόσθεσαν τις τελετές ενήβωσης και φυλετικής μύησης. Δοκιμασίες από τις οποίες έπρεπε να διέλθουν επιτυχώς τα νεαρά μέλη για να γίνουν δεκτά στον κόσμο των ενηλίκων.

Η αρχετυπική εικόνα που έχει φτάσει πανίσχυρη ως εμάς είναι της Ιερής μητέρας και του θείου βρέφους της. Του βρέφους που κάθε χρόνο πέθαινε για να αναγεννηθεί στο πρόσωπο ενός αλλού νεαρού μέλους της φυλής διαιωνίζοντας μέσα από αυτό το εποχικό δράμα, την αναγέννηση της φύσης. Και ακόμα της ελπίδας που υπήρχε για τα μέλη της φυλής στο σκοτάδι του Κάτω Κόσμου που δεν ήταν ένα εχθρικό τέλος αλλά μια οδός από την οποία όλοι έπρεπε να διέλθουν για να κατακτήσουν ως νέοι βλαστοί την αναγέννηση. Από αυτή την ηρωική διέλευση από τον Κάτω Κόσμο προέρχεται και ο αρχετυπικός μύθος όλων σχεδόν των μυστηρίων.

 Οι γυναίκες που ασχολούνται με την κοινότητα κάποια στιγμή επινοούν την καλλιέργεια και την αναπτύσσουν με τη βοήθεια των παιδιών. Γι αυτό παντού συναντάμε μια Μητέρα θεά (π.χ. τη Δήμητρα) που γνωρίζει το μυστικό και το διδάσκει σε ένα βασιλόπαιδο (π.χ. Τριπτόλεμο) για να το διαδώσει στους ανθρώπους.

Η μόνιμη καλλιέργεια παύει την ανάγκη της νομαδικής μετακίνησης με αποτέλεσμα την δημιουργία της πρώτης πόλης όπου σιγά - σιγά αρχίζει να συσσωρεύεται πλούτος. Ο πλούτος και η πόλη θέλουν προστασία και εκεί διεκδικεί θρησκευτική θέση ο ήδη αναβαθμισμένος άντρας αφού η δύναμή του είναι η εγγύηση.

Η μέχρι τότε μητρογραμμική διαδοχή μετατρέπεται σε πατρογραμμική. Πλέον δίπλα σε κάθε θεά αντιστοιχεί ένας Θεός και δίπλα σε κάθε γυναίκα αρχιέρεια ένας άντρας αρχιερέας. Αυτό διατηρείται και στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου δίπλα στον Ιεροφάντη υπήρχε η Ιεροφάντης δίπλα στον Επιβώμιο ιερέα, ή Επώνυμος ιέρεια ......", (Πουλκουράς, 2008).

 Βάσει των ανωτέρω αναδεικνύεται η αρχέτυπος πρωτοβουλία των γυναικών στην δημιουργία των Αρχαίων Μυστηρίων. Δηλαδή η γυναίκα επινόησε, δημιούργησε και πραγματοποίησε τις πρώτες Μυστηριακές τελετές για την μελέτη της ζωής μέσω του θανάτου .

Η παρουσίαση η οποία θα ακολουθεί καταγράφει ότι τα Αρχαία Μυστήρια, όπως ακριβώς και ο Ελευθεροτεκτονισμός, είναι ένα σύστημα Ηθικής το οποίο βασίζεται επί της ανθρώπινης διανοήσεως και εξελίσσεται με στόχο την ηθική και πνευματική ανύψωση των ανθρώπων, μέσω των μυητικών διαδικασιών, οι οποίες κύρια στοχεύουν στην αυτογνωσία- εξερεύνηση του εσωτερικού μας κόσμου και στην αναζήτηση της Αληθείας.

Δηλαδή, όπως ακριβώς και οι Μύστες (άντρες και γυναίκες) των Αρχαίων Μυστηρίων, οι Τέκτονες συμμετέχουν σε μυητικές διαδικασίες με κύριο στόχο την πνευματική τους ανέλιξη μέσω της αυτογνωσίας και της αναζήτησης - καλλιέργειας εκείνων των αξιών που οδηγούν στην ηθική τελειοποίηση.

 Μελέτη της Δρ. Μαρία Ν. Σωτηράκου

• ​ΠΗΓΕΣ
• ΕVA CANTARELLA: "ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", εκδόσεις Παπαδήμα, Αθήνα 1998
• Καλλέργη Διδώ, "Τα Αρχαία Μυστήρια", εκδόσεις ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟΝ, Αθήνα 1981
• Καθητζιώτης Κ., "ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ". ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ, Σ:. Στ:. ΑΔΩΝΙΣ, Λευκωσία 1974
• Kerenyi C., Walter Otto, Walter Wili, Paul Schmitt, "Ελληνικά Μυστήρια", εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ, Αθήνα 2005
• Κοσμόπουλος Μιχάλης, "Ελληνικά Μυστήρια", εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ, Αθήνα 2003
• Μαλτέζος Γ.Θ. "Μυστήρια των Προϊστορικών Χρόνων", Αθήνα 1934
• Μπαμπινιώτης Γιώργος, "Λεξικό για το σχολείο και το γραφείο", ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ, ΑΘΗΝΑ 2004
• Πασσά Ι. ,"Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ", εκδόσεις ΗΛΙΟΣ, ΑΘΗΝΑ 1985
• Πουλκούρας Ιορδάνης "Τα Ελευσίνια Μυστήρια", 7th Esoteric Quest Conference on The Mysteries and Philosophies of Antiquity, Σαμοθράκη 2008.
• Συρέ Εδουάρδος "Οι μεγάλοι μύστες", εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ Αθήνα 1981
• Χριστάκου Μαρία, " Η Θρησκεία ως Σύστημα κατά την διάρκεια των Κλασικών Χρόνων", ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2012
• "Αρχαιολογικά Μυστήρια στην Ελλάδα", επιμέλεια έκδοσης Δώρα Γιαννιού, εκδόσεις ΑΡΧΕΤΥΠΟΝ, Αθήνα 2005
• "ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΣΤΗΝ 'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ TOY ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ", ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΡΕΥΝΩΝ, 2002
• http://greekworldhistory.blogspot.gr/2014/08/blog-post_25.html
• www.peraapotimytho.com
• www.esoterika.gr
•  ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ